ภาษีเงินได้ หัก ณที่จ่าย กรณีผู้รับเงินประกอบกิจการในประเทศไทย

การหักภาษี ณ ที่จ่าย (Withholding Tax :WHT) เป็นกลไกหนึ่งในระบบภาษีของประเทศไทยที่กำหนดให้ “ผู้จ่ายเงิน” หักภาษีบางส่วนไว้ แล้วนำส่งกรมสรรพากร แทนผู้รับเงิน เป็นการจัดเก็บภาษีล่วงหน้า ป้องกันการหลีกเลี่ยงภาษี

ตารางสรุปอัตราภาษีหัก ณ ที่จ่ายตามมาตรา 40 แห่งประมวลรัษฎากร

มาตรา 40ประเภทเงินได้ตัวอย่างอัตราภาษีหัก ณ ที่จ่าย
บุคคลธรรมดา
อัตราภาษีหัก ณ ที่จ่าย
นิติบุคคล
40(1)เงินเดือน ค่าจ้าง บำเหน็จ บำนาญพนักงานประจำ, รายเดือน, รายวันตามอัตราก้าวหน้าไม่ต้องหัก
40(2)ค่านายหน้า ค่าจ้างที่ฟรีแลนซ์ฟรีแลนซ์, outsourceตามอัตราก้าวหน้า3%
40(3)ค่าแห่งลิขสิทธิ์ (royalty)ค่าลิขสิทธิ์เพลง ซอฟต์แวร์ตามอัตราก้าวหน้า3%
40(4)(ก)ดอกเบี้ยดอกเบี้ยเงินกู้15%1%
40(4)(ข)เงินปันผล แบ่งกำไรปันผลหุ้น10%10%
40(5)ค่าเช่าอาคาร, รถยนต์, เครื่องจักร5%5%
40(6)วิชาชีพอิสระแพทย์, วิศวกร, ทนาย, ผู้สอบบัญชี3%3%
40(7)รับเหมาทั่วไปค่ารับเหมาทั้งค่าแรงและค่าของ3%3%
40(8)อื่น ๆ ที่ไม่เข้า 40(1)-(7)ค่าโฆษณา                                                  ค่าขนส่ง
ค่าบริการ
ค่าส่งเสริมการขาย
2%
1%
3%
3%
2%
1%
3%
3%

หมายเหตุ:

  • กรณีที่ผู้รับเงินเป็นบุคคลที่อยู่ในประเทศไทย หรือเป็นนิติบุคคลที่ประกอบกิจการในประเทศไทย
  • ภาษีที่ผู้รับเงินถูก หัก ไว้สามารถนำไปใช้เป็นเครดิตภาษี หักจากยอดภาษีที่ต้องชำระประจำปี
  • 40(1): ต้องหักตามอัตราก้าวหน้าของบุคคลธรรมดา และนำส่งแบบ ภ.ง.ด. 1 ทุกเดือน
  • 40(2),(3) : ต้องหักตามอัตราก้าวหน้าของบุคคลธรรมดา และนำส่งแบบ ภ.ง.ด. 3 กรณีเป็นบุคคลธรรมดา และแบบ ภ.ง.ด.53 กรณีเป็นนิติบุคคล

แบบฟอร์มที่เกี่ยวข้อง

แบบฟอร์มใช้สำหรับ
ภ.ง.ด. 1หักภาษี ณ ที่จ่ายเงินเดือน/ค่าจ้างพนักงาน
ภ.ง.ด. 3หักภาษี ณ ที่จ่ายบุคคลธรรมดา (เช่น ผู้รับจ้างอิสระ)
ภ.ง.ด. 53หักภาษี ณ ที่จ่ายนิติบุคคลไทย
ภ.ง.ด. 54หักภาษี ณ ที่จ่ายให้ผู้ไม่มีถิ่นพำนักในประเทศไทย

*ยื่นแบบออนไลน์ภายในวันที่ 15 ของเดือนถัดไป

บทความอื่นๆ